Tomasz Bęben, prezes Stowarzyszenia Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych (SDCM): Nie da się przeprowadzić zielonej transformacji wbrew realiom przemysłowym – potrzebujemy technologicznego pluralizmu i przewidywalnych zasad gry.Europa stoi dziś przed kluczowym wyzwaniem: jak zrealizować ambitne cele klimatyczne, nie tracąc przy tym fundamentów swojej siły gospodarczej. Branża motoryzacyjna, filar europejskiego przemysłu, zmaga się z presją regulacyjną, rosnącymi kosztami oraz niestabilnym otoczeniem geopolitycznym i handlowym. Zielona transformacja nie może przebiegać kosztem utraty konkurencyjności – potrzebujemy bardziej pragmatycznego podejścia, które połączy ambicje klimatyczne z realiami rynkowymi.
false
© SDCMObecna polityka klimatyczna Unii Europejskiej – choć słuszna w założeniach – często okazuje się zbyt sztywna i oderwana od możliwości technologicznych oraz ekonomicznych poszczególnych segmentów rynku. Wprowadzenie od 2035 roku obowiązku sprzedaży wyłącznie pojazdów zeroemisyjnych jest przykładem regulacji, które – choć motywowane troską o środowisko – mogą nieść poważne konsekwencje dla europejskiego przemysłu. Już dziś widzimy, że rynek nie nadąża za tempem wyznaczanym przez polityków: prognozy na 2025 rok wskazują na znacznie niższą produkcję pojazdów elektrycznych i hybryd plug-in, niż zakładano zaledwie dwa lata temu.
Nie chodzi o to, by porzucić cele klimatyczne, ale o to, by wdrażać je w sposób odpowiedzialny i zrównoważony. Europa potrzebuje dziś technologicznego pluralizmu – równoległego rozwoju elektromobilności, wodoru, paliw syntetycznych, a także nowoczesnych napędów spalinowych. Narzucanie jednego modelu technologicznego ogranicza innowacyjność, podnosi koszty transformacji i zniechęca inwestorów. Równocześnie konieczne jest wspieranie własnych zdolności produkcyjnych – bez budowy odpornych, europejskich łańcuchów dostaw, mówienie o autonomii strategicznej pozostaje pustym hasłem.
Niepokojące jest również pogłębianie się napięć w handlu międzynarodowym – nowe cła, ograniczenia eksportowe i rosnący protekcjonizm destabilizują działalność firm i wymuszają rewizję planów inwestycyjnych. Coraz częściej przedsiębiorcy myślą o przeniesieniu działalności poza Europę. Dlatego równie ważna jak reforma polityki klimatycznej jest odbudowa równowagi w relacjach handlowych – ratyfikacja umów, takich jak Mercosur, nowe porozumienie z USA, czy urealnienie współpracy z Chinami, mogą odegrać kluczową rolę w zabezpieczeniu przyszłości europejskiego przemysłu.
Dziś potrzeba mniej wielkich haseł, a więcej realizmu i strategii opartej na przewidywalnych zasadach gry. Transformacja klimatyczna musi przebiegać w zgodzie z możliwościami przemysłu, a nie przeciwko nim. Przed nami decyzje, które zaważą na przyszłości europejskiej gospodarki – i właśnie dlatego obecna kadencja unijnych i krajowych instytucji ma kluczowe znaczenie. Nie chcemy za dekadę pytać, dlaczego straciliśmy to, co mogliśmy ochronić.
#1
