/  /  / Vivaro
Opel Vivaro

Opel Vivaro

Zmień
Segment
Emisja CO2
Żużycie paliwa
 
null
© Vivaro
nullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullnullZdjęcie 1088630580.jpgZdjęcie 1088630581.jpgZdjęcie 1088630582.jpgZdjęcie 1088630583.jpgZdjęcie 1088630584.jpgZdjęcie 1088630585.jpgZdjęcie 1088630586.jpg
Opel Vivaro to mniejszy z dwóch dużych samochodów użytkowych dostępnych w gamie niemieckiego producenta. Zaliczany jest on do średnich samochodów dostawczych. Model ten powstał w 2001 roku i zastąpić miał Opla Arena. Zgodnie z tendencjami rynkowymi do tworzenia tego typu pojazdów we współpracy z innymi producentami, tak i model Vivaro powstał we współpracy General Motors z Renault. Efektem tej kooperacji był także Renault Trafic, a później również w wyniku aliansu Renault z Nissanem, Nissan Primaster. Poza drobnymi różnicami stylistycznymi wszystkie te pojazdy praktycznie nie różnią się od siebie. Nadwozie może występować w dwóch różnych rozstawach osi, dwóch długościach oraz dwóch wysokościach, przez co powstaje duża ilość możliwych kombinacji. Gabaryty auta mogą wynosić 4,78 metra lub też nawet 5,18 metra. Przy mniejszym rozmiarze rozstaw osi wynosi 3,10 metra, zaś przy większym 3,50 metra. Przy różnych konfiguracjach objętość przestrzeni ładunkowej wynosić może od 5 do 8,4 m3, a w jej ramach przewieźć można nawet 1285 kg. W przypadku minibusa możliwe jest przewiezienie w komfortowych warunkach nawet 9 osób. Dostęp do tylnej części auta ułatwiony jest przez boczne rozsuwane drzwi oraz tylne podwójne, uchylane pod kątem 90, 180  lub 250 stopni. Istnieje również możliwość wykupienie pokrywy bagażnika uchylanej ku górze. Opel Vivaro oraz Renault Traffic zostały docenione już krótko po swoim debiucie i otrzymały tytuł „Międzynarodowego Samochodu Dostawczego Roku 2002”. Po faceliftingu, któremu został poddany w 2006 roku przyszła kolejna nagroda „Furgon Roku 2006” przyznana przez czasopismo „Porfessional Van and Light Truck Magazine”. Produkcja obydwu bliźniaczych modeli odbywa się w zakładach General Motors w Luton.

Wygląd pojazdu został dopasowany do podstawowego założenia, które spełniać miał ten pojazd, czyli do przewożenia jak największej liczby materiałów. Stąd też konstruktorzy stworzyli niemal płaskie powierzchnie połączone ze sobą pod kątem prostym, przez co samochód przypomina pudełko. Stylistycznie od Renault Trafic, model Vivaro odróżnia jedynie inaczej ukształtowany grill, który posiada charakterystyczną dla Opla górną listwę pokrytą chromem. Po środku grilla umieszczono duże logo producenta. Vivaro dostępne jest w czterech wersjach nadwozia, którymi są 4-drzwiowy furgon, 4-drzwiowy kombi van, 4-drzwiowy minibus oraz 2-drzwiowe podwozie do zabudowy.

Standardowe wyposażenie z zakresu bezpieczeństwa czynnego i biernego jest raczej skromne. W każdym modelu znajduje się bowiem tylko jedna poduszka powietrzna, przeznaczona dla kierowcy, system antypoślizgowy ABS z układem rozdziału siły hamowania EBD, a także system wspomagania nagłego hamowania. Jednak już za opłatą możemy wzbogacić pojazd o poduszkę pasażera, poduszki boczne oraz kurtyny powietrzne, a także system stabilizacji toru jazdy ESP i układ kontroli trakcji TC. Co byłoby już wystarczające nawet dla samochodu osobowego. Na modelu nie przeprowadzon testów zderzeniowych EuroNCAP.

Konkurentami Opla Vivaro są Citroen Jumpy, Fiat Ducato, Ford Transit, LDV Maxus, Mercedes Vito, Peugeot Expert, Nissan Primaster, Renault Traffic oraz Volkswagen Transporter.
 

Vivaro najczęściej porównywany z

Fiat Scudo
Fiat Scudo
Fiat Ducato
Fiat Ducato
Ford Transit Custom
Ford Transit Custom
Ford Transit
Ford Transit
Mercedes Sprinter
Mercedes Sprinter
Renault Trafic
Renault Trafic
Volkswagen Crafter GP
Volkswagen Crafter
Reklama