/  /  /  /  / Krótka historia Mercedesa Sprintera
Mercedes Sprinter

Mercedes Sprinter

Zmień
SegmentŚrednie dostawcze / VanŚrednie dostawcze / Podwozie
Cena110 946 zł - 162 852 zł (aktualizacja: 2016-06-01)103 443 zł - 153 135 zł (aktualizacja: 2016-06-01)
Emisja CO2173 g/km - 317 g/km176 g/km - 317 g/km
Żużycie paliwa6,6 L/100km - 13,3 L/100km6,7 L/100km - 13,3 L/100km
 

Krótka historia Mercedesa Sprintera

Mercedes-Benz|
null
© Mercedes-Benz
null

Oto model, który nadał imię całej klasie samochodów. Od chwili premiery pierwszej generacji wiosną 1995 roku Mercedes-Benz Sprinter zdominował segment aut dostawczych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

Od tamtej pory Mercedes nieprzerwanie wyznacza standardy we wszystkich dziedzinach począwszy od ekonomiki, poprzez bezpieczeństwo, przyjazność środowisku, komfort i łatwość obsługi, aż po moc i osiągi.

Nowy Sprinter w 1995 roku: nowoczesny, wydajny i bezpieczny
Sprinter, zaprezentowany w 1995 roku, był pierwszym samochodem użytkowym Mercedesa ze słowną nazwą zamiast stosowanych wcześniej cyfr i liter. Poszedł on w ślady modelu T1 z charakterystyczną, krótką maską (wewnętrznie określanego jako "Bremer" ze względu na początkowe miejsce produkcji/Brema).

T1 uważany był za uosobienie trwałości, solidności i niezawodności. W ciągu 18 lat rynkowej kariery znalazł niemal milion nabywców.

Sprinter natychmiast dał się poznać jako samochód jedyny w swoim rodzaju: z krótkim przodem, napędem na tylną oś, ponadczasową stylizacją, przestronną kabiną i szeroką gamą silników.

Alternatywą dla standardowego silnika o mocy 78 KM był nowy turbodiesel z bezpośrednim wtryskiem paliwa, łączący moc 122 KM z niewielkim zużyciem paliwa (sensacyjny jak na ówczesne czasy).

Siła napędowa trafiała do kół za pośrednictwem 5-biegowej skrzyni ręcznej. Niedługo później do oferty dołączyła 4-biegowa przekładnia automatyczna z konwerterem.

Sprinter był nie tylko szybki, ale i bezpieczny. Jego standardowe wyposażenie obejmowało hamulce tarczowe przy wszystkich kołach, układ ABS i automatyczny system różnicowego hamowania. Z przodu zastosowano niezależne zawieszenie z resorami poprzecznymi. Zamki pasów bezpieczeństwa przymocowano do fotela, a wysokość ich zakotwiczenia była regulowana.

Kolejnym przyczynkiem do sukcesu była szeroka gama wersji, zarówno nadwozi zamkniętych o konstrukcji samonośnej, jak i licznych wariantów podwozi.

Sprinter był też pełen pomysłów: jego opływowe nadwozie z gładko wkomponowanymi szybami, częściowo zamaskowane wycieraczki i zaokrąglone krawędzie pozwoliły ograniczyć zużycie paliwa oraz szumy wiatru. Niezwykle przestronna kabina oferowała sprytne rozwiązania takie jak ukryte w dolnej partii drzwi trójkąt ostrzegawczy i apteczka czy zestaw narzędzi pod wykładziną na nogi pasażera.

Obszerny lifting w roku 2000
Na początku 2000 roku Sprinter został poddany modernizacji przygotowującej go do drugiej części cyklu produkcyjnego. Zmiany objęły wygląd karoserii, zakres wyposażenia i wykończenie. Model zyskał trójramienną gwiazdę nachodzącą na maskę, nowe przednie lampy i dzielony wlot powietrza w zderzaku.

W kabinie pojawił się całkiem nowy, zaokrąglony kokpit z ergonomiczną dźwignią zmiany biegów w kształcie dżojstika i elementami takimi jak uchwyty na napoje czy dodatkowe schowki. Do wyposażenia standardowego trafiła poduszka powietrzna dla kierowcy, a wszystkie fotele zostały zaopatrzone w trzypunktowe pasy bezpieczeństwa. Zastosowano także bardziej wydajny układ ABS i system kontroli trakcji.

Dłuższy przód pozwolił na poprawę poziomu bezpieczeństwa w przypadku zderzenia.

Nowe silniki wysokoprężne CDI o 4 lub 5 cylindrach występowały w zakresie mocy od 82 KM do 156 KM. Wraz z nimi wprowadzono układ wtrysku Common Rail i czterozaworowe głowice. Alternatywą dla przekładni manualnych była zautomatyzowana, 6-biegowa skrzynia Sprintshift. Niedługo po debiucie odświeżonego Sprintera do oferty wprowadzono również 5-biegową skrzynię automatyczną z konwerterem.
 
Wiosną 2001 roku lista opcji wzbogaciła się o kurtyny powietrzne. Gama podwozi została wówczas poszerzona o odmiany o dopuszczalnej masie całkowitej sięgającej 5,99 t.

Sprinter standardowo wyposażony w układ ESP w roku 2002
Zaledwie rok później Sprintera poddano kolejnej modernizacji. Poza subtelnym odświeżeniem wyglądu karoserii główny nacisk położono na elementy niewidoczne dla oka: zastosowano mocniejsze wspomaganie hamulców, a przede wszystkim wprowadzono standardowy układ ESP dla wszystkich zamkniętych wariantów z nadwoziem kombi o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.

System ten sukcesywnie trafiał do kolejnych wersji, w tym - w 2004 roku - do odmian z podwoziami do zabudowy.

Podczas międzynarodowych targów aut użytkowych w 2004 roku Mercedes-Benz zaprezentował studium Safety Showcase z rozwiązaniami, które w przyszłości miały odpowiadać za poprawę samochodowego bezpieczeństwa. Należały do nich np. adaptacyjny układ ESP, dostosowujący swoją pracę do obciążenia, aktywny system stabilizacji przeciwdziałający przechyłom nadwozia, system kontroli pasa ruchu, aktywny tempomat, układ monitorowania ciśnienia w oponach oraz przekładnia kierownicza o zmiennym przełożeniu.

2006: kompletnie nowy Sprinter podąża śladem udanego poprzednika
W roku 2006 rozpoczął się nowy etap w historii Sprintera: po 11 latach obecności na rynku i wyprodukowaniu około 1,3 mln aut model został klasowym liderem w Europie. Jego wygląd dostosowano do aktualnego języka projektowania marki, połączonego z funkcjonalnością vana. Charakterystyczne, dynamiczne rysy nowego Sprintera biegły od przedniego pasa przez profil aż do tylnych lamp.

Trzy rozstawy osi, cztery długości nadwozia, trzy warianty wysokości i liczne wersje ładowności, zabudowy i napędów zaowocowały łącznie około 1 000 odmian. Z dopuszczalną masą całkowitą od 3,5 do 5 ton Sprinter pokrywał zapotrzebowanie we wszystkich segmentach w swojej klasie. Gama modelowa obejmowała nawet podwozie z niską ramą i niezależnym zawieszeniem tylnej osi.

Do wyposażenia standardowego należały elektrycznie sterowane szyby oraz zdalnie sterowany centralny zamek. Nowe standardy wyznaczały precyzyjnie zmontowane, wysokiej jakości materiały wykończeniowe, jeszcze więcej przestrzeni, funkcjonalna konsola środkowa czy opcjonalna kierownica wielofunkcyjna.

Nowością w klasie Sprintera były opcjonalne reflektory biksenonowe i układ Add-Light, czujnik deszczu i zmierzchu oraz Keyless Entry i Slide, umożliwiający otwarcie drzwi (w tym elektrycznie przesuwnych drzwi komory ładunkowej) bez używania kluczyka.

Zewnętrzne lusterka z szerokokątnymi zwierciadłami i zintegrowanymi kierunkowskazami zapewniały niezbędną widoczność.

Paleta 4-cylindrowych turbodiesli CDI o pojemności 2,15 l obejmowała jednostki o mocy od 88 KM do 150 KM. Wybrane warianty silnikowe otrzymały dwustopniowe turbodoładowanie; to kolejna innowacja w segmencie aut dostawczych.

Nowy, topowy silnik wysokoprężny V6 o pojemności 3 litrów generował moc 184 KM i maksymalny moment obrotowy 400 Nm, stanowiąc alternatywę dla benzynowej jednostki V6 o pojemności 3,5 litra i mocy 258 KM. Wszystkie jednostki były zgodne z normą emisji spalin Euro IV lub EU 4/III.

Obok 5-biegowych skrzyni manualnych oferowano 5-stopniową przekładnię automatyczną.

Nowe poprzeczne resory piórowe z kompozytów włóknistych (GFRP) z przodu i nowe resory paraboliczne z tyłu zapewniły odpowiednią charakterystykę prowadzenia (neutralna), z lekką tendencją do podsterowności oraz wysoki komfort jazdy.
 
Elektroniczny system kontroli stabilności Adaptive ESP, zdolny określić masę pojazdu i położenie środka ciężkości, był montowany standardowo we wszystkich modelach, podobnie jak 16-calowe koła. Poza seryjną poduszką powietrzną dla kierowcy dostępna była także poduszka dla pasażera, poduszki boczne i kurtyny powietrzne.

2009: nowe silniki 4-cylindrowe i 6-biegowe przekładnie Eco Gear
Trzy lata po premierze Sprinter otrzymał nowe silniki oraz przekładnie. Zupełnie nowe, 4-cylindrowe jednostki długoskokowe o oznaczeniu OM 651 odziedziczyły pojemność po poprzednikach (2,15 l) i osiągały moc od 95 KM do 163 KM. Otrzymały one dwa wałki rozrządu napędzane kołami zębatymi i krótkim łańcuchem, wałki wyrównoważające, wtrysk Common Rail z maksymalnym ciśnieniem wtrysku 1800 barów oraz chłodzony układ recyrkulacji spalin.

Elementy pomocnicze takie jak pompy oleju i cieczy chłodzącej oraz alternator pracowały w trybie kontrolowanym. Wszystkie te cechy pozwoliły na osiągnięcie dużej siły napędowej, niskiego poziomu emisji spalin, niewielkiego zużycia paliwa i wyjątkowo gładkiej pracy. Silniki spełniały normę Euro V lub opcjonalnie EEV.

Wysokoprężna jednostka V6 OM 642 o pojemności 3 litrów generowała teraz moc 190 KM i maksymalny moment obrotowy 440 Nm, a 3,5-litrowy, benzynowy silnik V6 - 258 KM.

Najnowsze silniki zostały zharmonizowane z nową, 6-stopniową przekładnią Eco Gear, opracowaną przez Mercedes-Benz specjalnie z myślą o vanach. Szeroki zakres przełożeń z krótkim pierwszym biegiem i długim szóstym pozwalał na utrzymanie niskich prędkości obrotowych.

Zależnie od wersji, zużycie paliwa Sprintera z nowym układem napędowym spadło w cyklu NEDC o 0,5-1,5 l/100 km.

Zakres modernizacji objął również ESP ze stabilizacją przyczepy, światła awaryjnego hamowania, opcjonalną funkcję podgrzewania dla szerokokątnych lusterek zewnętrznych i nowe tapicerki.

Za dopłatą oferowano także uniwersalny interfejs dla systemów nawigacji czy odtwarzaczy MP3.

2012: stale rozwijany układ Adaptive ESP, nowa skrzynia automatyczna
Trzy lata później, wiosną 2012 roku Sprinter przeszedł kolejne udoskonalenia. Nowa generacja Adaptive ESP otrzymała dodatkowe funkcje. Brake Disk Wipe zapewnia cykliczne suszenie tarcz w celu utrzymania skuteczności hamowania podczas jazdy w deszczu, a Electronic Brake Prefill delikatnie zbliża okładziny do tarcz, gdy kierowca nagle zdejmuje nogę z pedału gazu.

Zamknięte wersje Sprintera są od tej pory dostępne z 7-stopniową skrzynią automatyczną (po raz pierwszy w segmencie vanów). Przekładnię cechuje szeroki zakres bliskich przełożeń, dzięki czemu łączy ona dynamiczne osiągi z niskimi prędkościami obrotowymi, niezbędnymi do ograniczenia apetytu.

Pakiet BlueEfficiency pozwala jeszcze bardziej ograniczyć zapotrzebowanie na paliwo. Zależnie od wersji i przełożeń przekładni Sprinter o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 t z nowym, dłuższym przełożeniem tylnej osi potrzebuje w cyklu mieszanym jedynie około 7 l/100 km.

W 2012 roku przeprowadzono wyłącznie przejściowe zmiany, jednak już rok później model rozpoczął zupełnie nowy okres w swojej karierze: Sprinter otrzymał silniki zgodne z normą emisji spalin Euro VI oraz nowe systemy bezpieczeństwa.
Odnośniki
 
comments powered by Disqus
 

Szukasz konkretnego artykułu? Wpisz szukane słowo lub frazę.

Szukaj
Wyszukiwanie zaawansowane
Reklama